‘Is dat niet wat weinig ambitieus?’ Voor kritische vragen moeten we bij journalisten zijn en gisteren was er zo’n journalist bij de presentatie van het coalitieakkoord van de gemeente Meierijstad. De naam van het akkoord ben ik vergeten, maar ik weet nog wel dat het woord samen in de titel staat.

Samen is altijd goed.

De vraag ging over fatbikes. In het coalitieakkoord met iets over samen staat als voornemen: ‘Het volgen van landelijke ontwikkelingen op het gebied van de beheersing van fatbikes.’

Nog voor de wethouder verkeer antwoord gaf over het vermeende gebrek aan ambitie, zei die van het sociaal domein glimlachend dat het misschien handig was geweest dat zinnetje niet op te nemen. Dan had niemand de fatbikes gemist en was die kritische vraag er ook niet geweest. Die van verkeer gaf toch antwoord: dat Meierijstad nu eenmaal geen grote stad is. Hij zei nog net niet ‘Helaas’,  het college wil immers dat deze gemeente zich gedraagt als een echte, grote stad – dat wat sneue streven is zwart op wit vastgelegd.

In hetzelfde coalitieakkoord staat dat Meierijstad landelijk een voorhoedepositie wil innemen als het gaat om de inzet van AI. Dat is dan weer wél ambitieus.

De democratie staat onder druk en dat komt, bedacht ik op deze site al eerder, omdat overheden zich steeds minder druk maken om inwoners. Overheden trekken zich terug, besteden uit aan bedrijven en aan Europa en kruipen zelf weg achter digitale vestingmuren – probeer daar als burger zonder DigID en digivaardigheid maar eens overheen te klimmen.

Door die terugtrekkende overheid raken mensen verweesd, teleurgesteld en boos. Waarna er mensen en partijen opstaan die met dat weeszijn, die teleurstelling en die boosheid wel raad weten: het ligt aan de elite en aan de buitenlanders. ‘Wij. Zijn. Nederland!’

Het landsbestuur kan er weinig meer aan of tegen doen. Enerzijds omdat Den Haag allerlei taken en bevoegdheden heeft uitbesteed aan Europa en aan gemeenten en dus geen sikkepit meer te vertellen heeft en anderzijds omdat de, op sentiment varende, partijen daar al een derde van de zetels heeft veroverd. Zie dat tij maar eens te keren.

En dus is het aan de gemeente. De gemeente kan de banden met inwoners aantrekken. Kan inwoners actief betrekken bij alles wat de gemeente besluit, doet en laat. Dat begint niet bij Het Gesprek Aangaan, zoals vaak wordt beweerd – nee, dat begint bij zichtbaar zijn en goede dingen doen die de inwoner opmerkt.

Dat valt niet mee. Iets moois tot stand brengen maakt minder indruk dat iets moois afpakken. De opening van een buurthuis is een dag feest, de sluiting zorgt voor maanden of jaren woede. Maar toch: de gemeente moet dingen aanpakken die er misschien niet enorm toedoen, maar wel goed zijn en worden opgemerkt. Zoals het aanpakken van de overlast door fatbikes.

Wat natuurlijk ook kan: die overlast negeren en een voorhoedepositie innemen op het gebied van AI.