‘Iets voor jou’, zei mijn vrouw en zette de televisie op de oudejaarsconference van Beau van Erven Dorens. Of beter: op het programma over de worsteling van Beau op weg naar die conference. Hoe hij voor bijna lege zaaltjes de ene try-out na de andere deed. En dat er soms wel werd gelachen.

Of ik al nerveus werd, wilde mijn vrouw weten. Toen pas begreep ik waar we het over hadden: mijn optreden op 25 januari a.s. in de Verkadefabriek in Den Bosch. Wie regelmatig deze website bezoekt, kan het niet ontgaan zijn. Want het gaat hier al wekenlang nergens anders over. Over dat ik die dag van drie tot vijf in de Verkadefabriek een presentatie hou over dat u onderhand eens wakker moet worden omdat het tijd wordt te gaan dromen. En waar die dromen zoal toe kunnen leiden. En dat de bijeenkomst tevens de nieuwjaarsborrel van Sprinkels hq is. Dat helpt vast om de zaal vol te krijgen, zo bedacht ik. En dat lukt aardig. Dus wie er bij wil zijn, moet snel reserveren. Kost alleen de moeite van dat mailtje, aan entree betalen doen we niet: dromen@sprinkels.nl.

Terug naar Beau. Ik heb weinig moeite om me in hem te verplaatsen. Want ook ik heb een try-out bedacht en ook die van mij was geen onverdeeld succes. Ik stortte mijn verhaal een tijd terug uit over de leden van mijn serviceclub en stelde na afloop vast dat de meningen verdeeld waren: ik vond het zelf best aardig en de andere leden vonden van niet. Er volgde vanuit de zaal de ene tip na de andere. Eén ervan was dat ik me wat kwetsbaarder moest opstellen.

Kwetsbaarder dan dit tekstje heb ik voorlopig niet.