Het is alweer jaren geleden dat een klant me streng toesprak over een personeelsadvertentie die een collega van me had gemaakt. Het was in de tijd dat internet er nog amper toe deed en de zoektocht naar medewerkers vooral via kranten en vakbladen plaats had. ‘Die advertentie van jullie was niet best’, opende de klant het gesprek. ‘We hebben maar acht reacties gehad.’

Acht. Tja.

‘Vroeger’, ging de mopperende klant verder, ‘maakten we onze personeelsadvertenties zelf. We schreven een tekst en stuurden die naar de krant en daar maakten ze er dan wat moois van. Enorme respons. Ooit hadden we wel driehonderd reacties!’

Driehonderd. Poeh.

Waarna het gesprek ging over al dat werk dat ze met die driehonderd reacties hadden gehad. Hoe na dagenlang lezen, referenties opvragen en tientallen gesprekken er uiteindelijk iemand werd aangenomen en die iemand toen niet bleek te voldoen. Dat ze toen besloten het voortaan anders aan te pakken. Met bijvoorbeeld een heus communicatiebureau dat dan de personeelsadvertentie mocht maken. En dat ze er hoge verwachtingen van hadden gehad. Want tjonge, wat had die mevrouw van Sprinkels hq een hoop vragen gesteld. En tjonge, wat kwam ze daarna met een pakkend concept op de proppen. ‘En dan komen er acht brieven binnen. ’t Is wat.’

Acht prima brieven trouwens. Daar waren ze na een half uurtje lezen wel achter. Ze hadden zes mensen uitgenodigd en die zes bleken bijna zonder uitzondering goed te passen bij het bedrijf en de functie. Inmiddels was er een kandidaat gekozen. En ja hoor, die zou moeiteloos door de proeftijd komen. Prima kracht.

Bovenstaande tekst is voor al die mensen die hunkeren naar hoge bezoekersaantallen op hun website, veel vrienden op Facebook en volgers op Twitter. Of die mensen maar eens willen bezien of die kwantiteit ook maar iets van doen heeft met de kwaliteit van de relaties met al die vrienden, bezoekers, connecties, followers en zo verder.