We schaamden ons dood. Terwijl we onze opdrachtgevers vertellen wat er zoal mogelijk is met internet en we de ene na de andere website bedenken en bouwen, bleef die van onszelf jarenlang onveranderd. Foei.

Het ligt voor de hand om dan nu iets te gaan vertellen over schoenmakers die hun kinderen op blote voeten de straat opjagen, maar er was nog een andere reden dat we maar niks deden aan onze site: we vonden hem zo leuk zoals ie was. En wij niet alleen, want bijna iedereen die onze website voor het eerst bezocht, liet ons weten hoe bijzonder het allemaal was. Daar kunnen we nooit overheen, dachten we.

En inderdaad, de website die u nu ziet heeft al die toeters en bellen niet. Gewoon een strakke site waarin u leest wie we zijn en wat we doen. Nieuw is wel dat we veel ruimte vrij hebben gemaakt voor actuele berichten en voor columns.

Dat is een gevaarlijke keuze. De ervaring leert dat nogal wat bedrijven na een frisse start het nogal snel voor gezien houden. Die bedrijven bellen wij dan op. En dan zeggen we dat ze dat werk moeten uitbesteden. Aan ons, als het even kan. ‘Dan weet u tenminste zeker dat het gebeurt’.

Misschien moest ik dat maar eens doen. Uitbesteden.